«صُحُفٍ» جمع «صحيفة» به معناى مکتوب است. «سَفَرَةٍ» جمع «سافر» به معناى کاتب است، چنانکه «اسفار» جمع «سفر» به معناى کتاب است. «بَرَرَةٍ» جمع «بار» به معناى نيکو کار است. «1»
مراد از «سَفَرَةٍ»، سفيران و رسولان وحى، يعنى فرشتگانى هستند که وحى الهى را به پيامبران مىرسانند و اين فرشتگان، ياران جبرئيل و تحت امر او هستند که قرآن درباره او مىفرمايد: إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِيمٍ ... مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ «2» راه خدا هم آسان است و هم زمينه فطرى و فکرى و فقهى دارد.