1- آيات قرآن مايه تذکّر و عامل بيدارى فطرت بشرى است. «إِنَّها تَذْکِرَةٌ»
2- مقام و مرتبه قرآن برتر از دسترسى نااهلان و تحريف و تغيير آنان است.
«مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ»
3- قرآن را بايد در جايگاه بلند قرار داد. «مَرْفُوعَةٍ»
4- قرآن بايد از هر آلودگى حفظ شود. «مُطَهَّرَةٍ»
5- در دعوت قرآن، اکراه و اجبارى نيست و هرکس بخواهد با اختيار خودش آن
«1». تفسير مجمع‌البيان.
«2». تکوير، 19- 21.
جلد 10 - صفحه 386
را مى‌پذيرد. «فَمَنْ شاءَ ذَکَرَهُ»
6- آنچه را خداوند تکريم کرده ما نيز بايد تکريم کنيم. «صُحُفٍ مُکَرَّمَةٍ»
7- قرآن کريم را، فرشتگان کرام به پيامبر مى‌رسانند. صُحُفٍ مُکَرَّمَةٍ ... بِأَيْدِي سَفَرَةٍ کِرامٍ (هم سرچشمه قرآن خداوند کريم است و هم خود قرآن و هم آورندگان آن و هم بر کسى که نازل شده است.)