تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أُولئِکَ هُمُ الْکَفَرَةُ الْفَجَرَةُ (42)
أُولئِکَ هُمُ الْکَفَرَةُ: آن گروه رو سياه، ايشانند کافران، الْفَجَرَةُ: و نابکاران و فاجران و فاسقاناند که خارج شدهاند از دائره فرمان الهى به
«1» شواهد التنزيل، الحاکم الحسکانى، (چ بيروت)، ج 2 ص 324 شماره 1800.
جلد 14 - صفحه 63
سرکشى و نافرمانى.
ابن بابويه (رحمه اللّه) به اسناد خود از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده [فرمود: رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود:] مىآيند روز قيامت قومى، بر ايشان است جامههاى از نور، وجوه آنان شناخته شود به آثار سجود، صف به صف آيند به محضر الهى، غبطه مىبرند به انبياء و ملائکه و شهداء و صلحا به آنها غبطه مىبرند؟ فرمود اين جماعت شيعيان ما هستند و على عليه السّلام امام ايشان است. «1» اما فجّار و فساق محشور شوند رو سياه به احوالى که در دنيا زندگانى نموده با آن اعمال قبيحه شنيعه که مشغول بوده، و همه خلايق به آنها نگرند و مشاهده کنند ايشان را به آن رسوائى، و ملائکه غلاظ و شداد تمام اطراف آنها را گرفته و به اين وصف در معرض خطاب و عتاب الهى آرند (نغوذ باللّه).
«1» فضائل شيعه شيخ صدوق (چ حيدرى- تهران)، ص 31 روايت 26- بحار الانوار 7 ص 180 روايت 19 بنقل از فضائل الشيعه. (با اندکى اختلاف). عبارت داخل کروشه در اصل کتاب نيست ولى با توجه به متن حديث و مدرک ذکر شده اضافه گرديده است.
جلد 14 - صفحه 64
ج14، ص65
سوره هشتاد و يکم « (التکوير)»
سوره کوّرة- اين سوره را سورة التکوير نيز گويند و در مکّه نازل شده.
عدد آيات- بيست و نه.
عدد کلمات- يکصد و چهار.
عدد حروف- چهار صد و بيست و پنج.
ثواب تلاوت اين سوره در سوره سابقه مذکور شد. عبد اللّه عمر روايت نموده که حضرت فرمود هر که دوست دارد بنگرد به روز قيامت يعنى احوال آن را معاينه ببيند. «إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ» قرائت نمايد. «1» و روايتى از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است فرمود: «شيّبتنى سورة هود و الواقعة و المرسلات و عمّ يتسائلون و اذا الشّمس کوّرت»: اين پنج سوره مرا پير گردانيد. يعنى اگر آدمى به سبب امرى پير مىشد، من از اين سورهها پير مىشدم. «2» و به روايت صحيحه ثابت شده که حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود:
من در وقتى که آن حضرت را غسل مىدادم، در محاسن مبارک او چند موى سفيد يافتم و اما موهاى ظاهر او همه سياه بود. «3»
«1» مجمع البيان (چ 1403 هج.)، ج 5 ص 441.
«2» مجمع البيان (چ 1403 هج.)، ج 5 ص 441.
«3» مجمع البيان، (چ 1403 هج.)، ج 5 ص 441.
جلد 14 - صفحه 66
چون حق تعالى ختم سوره عبس نمود به ذکر قيامت و اهوال آن، افتتاح اين سوره به ذکر علامات آن فرمايد.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ