«نزع» به معناى جدا کردن با کندن و کشيدن است. «غرق» و «اغراق» به معناى شدت است. «نشط» به معناى گشودن گره است و نشاط يعنى آنکه عقدههاى روحى باز شوند. بر خلاف بعضى انسانها که نمازشان با کسالت و انفاقشان با کراهت است، فرشتگان الهى در انجام مأموريّتها با نشاط هستند. «ناشط» به کسى گويند که کارى را با رغبت انجام مىدهد. همچنين اين کلمه، در مورد کسى که سطل آب را از چاه بيرون مىکشد، گفته مىشود، گويا فرشتگان جان مؤمنان را به آرامى بيرون مىکشند. «1»
«نازعات» و «ناشطات» در واقع دو وصف براى طايفهاى از فرشتگان است و چون کلمه «طائفة» مؤنث است اين صفات نيز مؤنث آمده است.
«سابحات» از «سبح» به معناى حرکت سريع در آب يا هواست. اشاره به اينکه فرشتگان در انجام مأموريّتهاى الهى سريع و چابک هستند.
به فرموده حضرت على عليه السلام، فرشتگان با آرامى و رفاقت جان مؤمنين را مىگيرند.
«يقبضون ارواح المومنين يسئلونها سلا رفيقا» «2»
سوگند خداوند به فرشتگان، هم نشانه اهميّت و جايگاه فرشتگان در نظام هستى است و هم اهميّت امرى که برايش سوگند ياد شده است.
ممکن است پنج صفتى که در اين آيات آمده، براى پنج گروه فرشته باشد و ممکن است براى يک گروه باشد، به اين معنا که به محض صدور فرمان از جا کنده و با نشاط پيگيرى و با سرعت حرکت مىکنند و از يکديگر سبقت مىگيرند تا فرمان را مدبّرانه انجام دهند. «3»