نکته‌های تفسیر نور

واژه «روح» در قرآن گاهى به صورت مطلق آمده، مانند اين آيه و آيه 4 سوره قدر، «تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ» که معمولًا در اين موارد، در برابر ملائکه قرار گرفته است و گاهى به صورت مقيد آمده، مانند روح القدس، روح الامين. از روايات بر مى‌آيد که روح، يا مخلوقى است برتر از فرشته و يا اگر فرشته است، برترين فرشتگان است. چنانکه در روايتى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: روح، فرشته‌اى برتر از جبرئيل و ميکائيل است. «1» در روايات مى‌خوانيم که مراد از «إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً» امامان معصوم هستند که از جانب خداوند اذن دارند سخن صواب و حق گويند. «2»