«اوتاد» جمع «وتد» به معناى ميخ است و تشبيه کوه به ميخ، از معجزات علمى قرآن است. ريشه کوهها در عمق زمين، مانع حرکت لايه‌هاى زمين و وقوع زلزله‌هاى دائمى است. کوهها همچون ميخ، چند برابر آنچه در بيرون‌اند، در دل زمين فرورفته‌اند، بگذريم که کوهها منافع ديگرى نيز دارند: حافظ برفها براى تابستان، مانع تند بادها، علامت و نشانه راهها، محل معادن و سنگها و غارها و عامل ايجاد درّه‌ها هستند که هر يک در جاى خود براى زندگى ضرورى است.
«سبات» به معناى قطع کار و تعطيل کردن آن است که موجب آسايش و آرامش جسم و روان مى‌شود.