تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً «10»
وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً: و قرار داديم شب را پوششى که به تاريکى خود همه چيز را بپوشاند، تا از شما هر که اراده اختفا داشته باشد، به ظلمت آن مستتر شود از چشم مردمان. مانند کسى که از دشمن گريزد يا خواهد تبعيت کند به جهت ظفر يافتن. يا شب را وقت لباس شما گردانيديم تا در شب خود را به جامه بپوشيد در وقت خوابيدن. حضرت صادق عليه السّلام فرمايد: تأمّل کن در لطف و حکمت عليم قادر که تاريکى را براى مصلحت در مقدار زمان مقرّر ساخته، براى آنکه مردم به آن محتاجند و مخلوط به قدرى از نور گردانيده تا کار بر ايشان دشوار نشود. «1» نعمت ششم: