تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ جَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً «11»
«1» توحيد المفضّل، مجلس سوم.
جلد 14 - صفحه 13
وَ جَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً: و قرار داديم روز را وقت طلب معيشت، تا بيدار شويد [و] در حوائج و مکاسب خود متقلب شويد، و در تحصيل آن جستجو نمائيد.
يا روز را سبب حيات شما ساختيم تا در آن از خواب مبعوث شويد. و اين شب و روز از بزرگترين آيات عظمت و قدرت سبحانى است.
نعمت هفتم: