تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْکُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْکُمْ فِيما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (234) ترجمه‌ و کسانيکه وفات ميکنند از شما و واميگذارند جفت‌هائى را انتظار جلد 1 صفحه 296 ميبرند بخودهاشان چهار ماه و ده روز پس چون رسيدند بمدتشان پس نيست گناهى بر شما در آنچه بجا آوردند در خودهاشان بخوبى و خدا بآنچه بجا ميآوريد با خبر است. تفسير تأنيث عشر باعتبار ليالى است زيرا که ابتداء شهور و ايام ليل است و معمولا ملاحظه تذکير ايام نميشود اگرچه فقط روز مراد باشد ميگويند صمت عشرا و اين تقدير گفته شده است براى آنست که غالبا جنين اگر پسر باشد بعد از سه ماه حرکت ميکند و اگر دختر باشد بعد از چهار ماه و براى مزيد اطمينان ده روز هم علاوه شده است زيرا گاهى در بدو امر حرکت آهسته است و احساس نميشود و در علل از حضرت رضا (ع) روايت شده است که منتهاى صبر زن از مرد چهار ماه است لذا جعل حق براى او شده است در صورت ايلاء و عده وفات هم باين ملاحظه تقدير و جعل حق بر او شده است تا حکم حيات و ممات متوافق آيد و در تهذيب از حضرت باقر (ع) روايت شده است که در تمام اقسام نکاح بعد از فوت مرد زن بايد چهار ماه و ده روز عده نگاه دارد خواه زن آزاد باشد خواه کنيز و نکاح خواه دائم باشد خواه متعه خواه ملک يمين حقير عرض ميکنم ظاهرا اين عده بملاحظه احترام مرد وضع شده است نه مراعات ظهور حمل لذا در هيچ حال تفاوتى پيدا نمى‌کند نهايت آنکه منتهاى صبر زن از مرد هم ملحوظ شده است پس چون عده آنها منقضى شد گناهى نيست بر اولياء آنها در آنکه در معرض ازدواج درآورند آنها را و شوهر نمايند و ترک کنند محرمات عده را بر وفق دستور عقل و شرع بخوبى و خداوند خبير است به اعمال عباد و هر کس را بجزاى خود ميرساند.