تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَکانَتْ أَبْواباً «19»
وَ فُتِحَتِ السَّماءُ: و شکافته شود در آن روز، آسمان براى نزول ملائکه، فکانت ابوابا: پس گردد از بسيارى شکاف:، صاحب درها و از کثرت فرجهها همه آسمان ابواب نمايد.
«1» تفسير مجمع البيان، (قم، 1403 ق) ج 5، ص 424- 423.
جلد 14 - صفحه 17