برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 36)- و در پایان ذکر این نعمتها به نعمت معنوی دیگری اشاره میکند
ج5، ص389
که از همه بالاتر است، میفرماید: «این پاداشی است از سوی پروردگارت، و عطیّهای است کافی» (جزاء من ربک عطاء حسابا).
چه بشارت و نعمتی از این برتر و بالاتر که بنده ضعیف، مورد نوازش و الطاف و محبتهای مولای کریم خود قرار گیرد.
و به گفته شاعر:
من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم لطفها میکنی ای خاک درت تاج سرم