برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 37)- سپس در این آیه، میافزاید: «همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان» (رب السماوات و الارض و ما بینهما الرحمن).
در حقیقت، آیه فوق اشارهای به این واقعیت است که اگر خداوند چنین وعدههائی را به متقین میدهد گوشهای از آن را در این دنیا، به صورت رحمت عامش، به اهل آسمانها و زمین نشان داده است.
و در پایان آیه میفرماید: «و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بیاجازه او سخنی بگوید» یا شفاعتی کند (لا یملکون منه خطابا).
زیرا آن قدر حساب الهی دقیق و عادلانه است که جائی برای «چون و چرا» باقی نمیماند.