تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الرَّحْمنِ لا يَمْلِکُونَ مِنْهُ خِطاباً (37)
رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ: جزا داده شدهاند از جانب پروردگار آسمانها و
«1» تفسير منهج الصادقين. (چ 1346 ش)، ج 10، ص 133.
جلد 14 - صفحه 23
زمينها، وَ ما بَيْنَهُمَا: و آنچه ميان آنهاست از مخلوقات، الرَّحْمنِ: خداى بزرگ بخشايش کننده؛ لا يَمْلِکُونَ مِنْهُ خِطاباً: مالک نباشند اهل آسمان و زمين از او سبحانه سخن گفتن را، يعنى قادر نباشند بر آنکه با او سخن گويند، يا زبان به شفاعت بگشايند، مگر به اذن او سبحانه. يا قدرت نداشته باشند زبان اعتراض بگشايند بر ثواب و عقاب او. زيرا همه مملوک [هستند] و مملوک مالک نيست که بر مالک خود اعتراض کند.