تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ذلِکَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ مَآباً (39)
«1» تفسير عياشى (علميه اسلاميه- تهران)، ج 2، ص 317، روايت 161. تفسير قمى (چ نجف)، ج 2 ص
«2» تفسير مجمع البيان (1403 هج)، ج 5، ص 427.
جلد 14 - صفحه 25
ذلِکَ الْيَوْمُ الْحَقُ: آن روز، روزى است محقّق الوقوع. يعنى البتّه واقع خواهد شد و هيچ شکى در آمدن آن نيست. فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ: پس هر که خواهد فرا گيرد، إِلى رَبِّهِ مَآباً: به سوى ثواب پروردگار خود، بازگشتنى به ايمان و طاعت. يعنى هر که خواهد که عمل صالح کند که موجب تقرّب او شود به ثواب خدا، پس او متمکّن خواهد شد بر آن، به جهت ازاحه علل و ايضاح سبل و ابلاغ رسل.