اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَذلِک‌َ حَقَّت کَلِمَةُ رَبِّک‌َ عَلَي الَّذِين‌َ فَسَقُوا أَنَّهُم لا يُؤمِنُون‌َ (33)
اينکه نحو حق و ثابت است عذاب پروردگار تو بر کساني که فاسق هستند محققا آنها ايمان نميآورند.
کذلک بعد از اينکه بيان و برهان و اقرار و اعتراف مع ذلک اثر باينها نبخشد حَقَّت کَلِمَةُ رَبِّک‌َ ظاهرا مراد عذاب جهنم است بدليل قوله تعالي وَ لکِن حَقَّت کَلِمَةُ العَذاب‌ِ عَلَي الکافِرِين‌َ زمر آيه 71، و معناي حق يعني ثابت و محقق و بجا و بموقع است و مستحق عذاب هستند.
عَلَي الَّذِين‌َ فَسَقُوا فسق خروج از طاعت است و فساد در ارض و ايذاء و اذيت و لذا حيوانات موذيه را فسقه اطلاق کردند، در خبر است از حضرت رسالت صلّي اللّه عليه و آله و سلّم فرمود
(خمس فواسق يقتلن في الحل و الحرم الغراب و الحداق و الکلب و الحيّة و الفارة)
و فاره را فويسقة نام نهادند و فسق شرعا ضد عدل است فاعل کبائر، مصرّ بر صغائر، مرتکب منافيات مروت و واسطه بين فسق و عدالت هم ممکن است که مرتکب اينکه امور نشده ولي ملکه عدالت هم پيدا نکرده و مراد در اينکه مقام کساني هستند که زير بار اطاعت خدا و رسول نميروند و دست از اعمال زشت خود برنميدارند.
جلد 9 - صفحه 381
أَنَّهُم لا يُؤمِنُون‌َ مسئلة- فاسق اگر منکر وجوب اطاعت شد کافر و نجس است و اگر انکار نميکنند عاصي هستند و مراد در مقام قسم اول هستند و لذا خبر ميدهد که اينها ايمان نميآورند و بکفر از دنيا ميروند.