پیام‌های تفسیر نور

1- انسان، بايد درباره منشأ وجود خود فکر کند. «لَمْ يَکُنْ شَيْئاً مَذْکُوراً» 2- انسان موجودى نوآفريده و حادث است. «لَمْ يَکُنْ شَيْئاً مَذْکُوراً» 3- انسان در مسير وجودى خود، روند تکاملى داشته و مراحلى را طى نموده است: ابتدا وجود نداشت، «لَمْ يَکُ شَيْئاً» «2» بعد از بوجود آمدن هم، چيز قابل ذکرى نبود «لَمْ يَکُنْ شَيْئاً مَذْکُوراً» 4- ياد ضعف‌ها، غرور انسان را برطرف و او را تسليم خداوند مى‌کند. «لَمْ يَکُنْ شَيْئاً مَذْکُوراً» 5- آفرينش انسان از نطفه‌اى ناچيز، جلوه‌اى از عظمت الهى است. إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ ... 6- خداوند، با صورت‌گرى روى آب، قدرت نمايى مى‌کند. «مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ» 7- آفرينش انسان، حکيمانه و هدفدار است. خَلَقْنَا الْإِنْسانَ‌ ... نَبْتَلِيهِ‌ 8- انسان، موجودى مسئول و مکلّف است. (آزمايش کردن نشانه تکليف است.) «نَبْتَلِيهِ» 9- همه انسان‌ها در طول تاريخ مورد آزمايش الهى واقع مى‌شوند. «نَبْتَلِيهِ» «1». مائده 68. «2». مريم، 67. جلد 10 - صفحه 323 10- بيان دو ويژگى شنوايى و بينايى براى نمونه است وگرنه تمام اعضاى بدن مورد امتحان واقع مى‌شوند. «سَمِيعاً بَصِيراً»