نکته‌های تفسیر نور

«ابرار» يا جمع «بَرّ» است، (همانند «ارباب» که جمع «رَبّ» است) يا جمع «بار» است (نظير «اشهاد» که جمع «شاهد» است). به هر حال «بر» به معناى گستردگى است و بيابان را به خاطر گستردگى آن، «بر» مى‌گويند. انسان نيکوکار داراى روحى باز و گسترده است و هدف او از انجام کار نيک، رسيدن به مال و مقام نيست بلکه فکرى فراتر از مال و مقام دارد. دست نيکوکاران براى کمک به ديگران باز و اجر آنان نيز گسترده است. «1» «کافور» به معناى گياه خوشبو است که در خنکى و سفيدى ضرب المثل است. «1». مفردات راغب. جلد 10 - صفحه 326 «تفجير» به معناى شکافتن است و به کسى که با گناه پرده حيا را بشکافد، «فاجر» مى‌گويند و «فجر» نورى است که تاريکى شب را مى‌شکافد. براساس روايات، مراد از «ابرار» در اين آيات، اهل بيت پيامبر عليهم السلام هستند که با نذر روزه گرفتند و افطارى خود را به يتيم و مسکين و اسير دادند که در آيات بعد آمده است. با اينکه عدّه‌اى اين سوره را مدنى مى‌دانند، امّا بعضى مغرض و مخالف مى‌گويند: سوره انسان مکّى است و حَسنين عليهما السلام در مدينه متولّد شده‌اند، بنابراين اين آيات درباره اهل بيت نازل نشده، زيرا بيمارى آنان و عيادت پيامبر و روزه والدين آنها در مدينه بوده است! در پاسخ مى‌گوييم: در بسيارى از سوره‌هاى مکّى، آيات مدنى وجود دارد و بهترين شاهد مطلب آن است که کلمه «أسير» در اين آيات آمده، با آن که در مکّه اسيرى وجود نداشته و اسير گرفتن مربوط به جنگ‌هاى پس از هجرت به مدينه است.