تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْکِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً «8»
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ: و اطعام مىدهند غذا را، عَلى حُبِّهِ: بر دوستى خدا، يا با وجود احتياج خود و دوست داشتن، آن را در راه خدا ايثار نمايند، مِسْکِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً: فقير و يتيم و اسير را.