تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يُسْقَوْنَ فِيها کَأْساً کانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلاً «17»
«1» مدرک ياد شده.
جلد 13 - صفحه 418
وَ يُسْقَوْنَ فِيها کَأْساً: و آشاميده شوند در بهشت خمرى که، کانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا: باشد آميزش آن زنجيل، يعنى شراب را بياميزند به زنجيل بهشت که بسيار طرب آرنده و لذت بخشنده است. و اين غير زنجبيل دنياست، چنانچه از ابن عباس مروى است: هر چه ياد کرده است خداى تعالى در قرآن از آنچه در بهشت است و آن را نام نهاده، مثل آن در دنيا نيست، و لکن او سبحانه نام نهاده است آن را به اسمى که معروف و مشهور است.