تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلاً «18»
عَيْناً فِيها: خمرى که آميخته به آب چشمه بهشت که به طعم زنجبيل باشد، تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا: نام نهاده باشد به سلسبيل به جهت سلامت آن در حلق، يعنى آسان به گلو رود و زود گوارنده شود، يا منقاد بهشتيان باشد، به هر کجا خواهند روان شود.