تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ إِذا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً «19» وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ‌: و طواف کنند بر ابرار، وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ‌: پسران به حالت طفوليت که به گردش روزگار از آن حالت تغيير نيابند، يا با گوشواره، إِذا رَأَيْتَهُمْ‌: چون ببينى اى بيننده ايشان، حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً: گمان کنى ايشان را در صفاى لون و درخشندگى چهره ايشان، مرواريد افشانده شده، يعنى تر و تازه و نورانى که هنوز دست کسى به آن نرسيده باشد و در رونق و آبدارى آن، قصورى پيدا نشده باشد.