تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْکاً کَبِيراً «20» جلد 13 - صفحه 419 وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَ‌: و چون ببينى آنجا، يعنى در بهشت چون نظر کنى، بصر تو به هرجا واقع شود، رَأَيْتَ نَعِيماً: ببينى نعمتهائى که به وصف نيايد، وَ مُلْکاً کَبِيراً: و ملکى بزرگ و متسع که زوال بدو راه نيابد. از حضرت صادق عليه السّلام: فروتر کسى از اهل بهشت نظر کند در ملک خود، هزار ساله راه بيند و منتهاى مملکت خود را مشاهده کند بر طريقى که مبدء آن را ملاحظه کند. «1» و بنا به قولى ملک کبير نفوذ مشيت است که هرچه خواهد ميسر باد.