تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ «3» أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ‌: آيا گمان کند آدمى، أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ‌: اينکه هرگز جمع نخواهيم کرد استخوانهاى او را بعد از پراکندگى و پوسيدگى. عدى بن ربيعه که همسايه پيغمبر و نهايت عداوت و عناد داشت، روزى از حضرت احوال قيامت را پرسيد. بعد از اخبار حضرت به وقوع آن گفت: اگر آن روز را به چشم خود بينم تصديق ننمايم تو را، آيا اين استخوانهاى متفرقه با هم مجتمع شود؟ حق تعالى اين آيه نازل فرمود: آيا گمان نمايد انسان منکر قيامت، ما جمع نخواهيم نمود استخوانهاى متفرقه را.