اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَلاّ لا وَزَرَ «11»
هرگز گريز گاهي نيست و پناهگاهي ندارند جايي که در دنيا تمام وسائل در دسترس آنها است از بلاها و مصائب و تقديرات الهي راه گريز ندارند در قيامت که هيچ وسيله در دست ندارند کجا ميتوانند فرار کنند و کيست بتواند آنها را پناه دهد نه پدر نه پسر نه برادر نه شوهر نه زن نه قبيله نه عشيره نه مادر نه خواهر نه مال نه ثروت نه عزت نه دولت نه عسکر نه لشگر، روز قيامت روزي است که تمام دنيا را داشته باشد و فدا بدهد قبول نميشود و از يکديگر فرار ميکنند: يَوم‌َ يَفِرُّ المَرءُ مِن أَخِيه‌ِ وَ أُمِّه‌ِ وَ أَبِيه‌ِ وَ صاحِبَتِه‌ِ وَ بَنِيه‌ِ لِکُل‌ِّ امرِئ‌ٍ مِنهُم يَومَئِذٍ شَأن‌ٌ يُغنِيه‌ِ عبس آيه 34 الي 37، و ميفرمايد: وَ لا يَسئَل‌ُ حَمِيم‌ٌ حَمِيماً يُبَصَّرُونَهُم يَوَدُّ المُجرِم‌ُ لَو يَفتَدِي مِن عَذاب‌ِ يَومِئِذٍ
جلد 17 - صفحه 296
بِبَنِيه‌ِ وَ صاحِبَتِه‌ِ وَ أَخِيه‌ِ وَ فَصِيلَتِه‌ِ الَّتِي تُؤوِيه‌ِ وَ مَن فِي الأَرض‌ِ جَمِيعاً ثُم‌َّ يُنجِيه‌ِ کَلّا ... الايه معارج آيه 10 الي 15.