اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِلي رَبِّک‌َ يَومَئِذٍ المُستَقَرُّ «12»
بسوي پروردگار تو است در آن روز مستقر هر يک. بعضي گفتند: يعني حکم و امر و نهي آن روز اختصاص بپروردگار دارد، بعضي گفتند: مستقر مکاني است که مؤمن يا کافر استقرار پيدا ميکنند در بهشت يا جهنم و تعيين با خداوند متعال است بعضي گفتند: بازگشت تمام بسوي او است که مفاد: إِنّا لِلّه‌ِ وَ إِنّا إِلَيه‌ِ راجِعُون‌َ است.
اقول: انسان در دنيا گاهي تابع هواي نفس ميشود که ميفرمايد: أَ فَرَأَيت‌َ مَن‌ِ اتَّخَذَ إِلهَه‌ُ هَواه‌ُ وَ أَضَلَّه‌ُ اللّه‌ُ عَلي عِلم‌ٍ وَ خَتَم‌َ عَلي سَمعِه‌ِ وَ قَلبِه‌ِ وَ جَعَل‌َ عَلي بَصَرِه‌ِ غِشاوَةً ...
الايه جائيه آيه 22، گاهي تابع شيطان ميشود که ميفرمايد: يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُوات‌ِ الشَّيطان‌ِ وَ مَن يَتَّبِع خُطُوات‌ِ الشَّيطان‌ِ فَإِنَّه‌ُ يَأمُرُ بِالفَحشاءِ وَ المُنکَرِ نور آيه 21، گاهي تابع کفار و فساق و ظلمه ميشود با آنها محشور ميشود ولي در قيامت نه هواهاي نفساني و نه شياطين جني و انسي و نه کفار و فساق و ظلمه کاري نميتوانند بکنند و امر و نهي ندارند و فقط مرجع و فرمان فرمان خدا است و بس، و بازگشت کليه امور بسوي او است که ميفرمايد: وَ إِلَيه‌ِ يُرجَع‌ُ الأَمرُ کُلُّه‌ُ هود آيه 123.