اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ وُجُوه‌ٌ يَومَئِذٍ باسِرَةٌ «24» تَظُن‌ُّ أَن يُفعَل‌َ بِها فاقِرَةٌ «25»
و صورتهايي در آن روز در هم کشيده و ميترسند اينکه با آنها آسيبي برسد، کلمه باسره را در لغت بمعني کلح است که در صورت پيدا ميشود و در تفسير: (کالحه عابسة متغيرة) و کلح در لغت: لبها پائين افتاده و دندانها ظاهر و بيرون آمده مثل سر گوسفند که در آتش انداخته شده و در قرآن هم ميفرمايد: تَلفَح‌ُ وُجُوهَهُم‌ُ النّارُ وَ هُم فِيها کالِحُون‌َ مؤمنون آيه 106، و فاقرة گفتند: داهيه عظيمه است که استخوانهاي بشر را ميشکند که بزبان مي‌گوييم کمر شکن. و بالجمله با صورتهاي سياه عبوس سوخته شده اوضاع محشر و جهنم را مشاهده ميکنند طاقت فرسا است و حال آنها را دگرگون ميکند و پريشان ميشوند.