1- نزول قرآن، مسئله بسيار مهمى در نزد خداوند است. «أَمْراً مِنْ عِنْدِنا»
2- در نزول قرآن به هيچ وجه دست ديگران در کار نبوده است. إِنَّا أَنْزَلْناهُ ... أَمْراً مِنْ عِنْدِنا
3- تمام مسائل شب قدر زير نظر خداست. «أَمْراً مِنْ عِنْدِنا»
4- يکى از سنّت‌هاى الهى فرستادن کتب آسمانى و انبياست. «إِنَّا کُنَّا مُرْسِلِينَ»
5- نزول کتاب به تنهايى کافى نيست، بلکه نياز به بيان کننده دارد. إِنَّا أَنْزَلْناهُ ... إِنَّا کُنَّا مُرْسِلِينَ
6- هدف از نزول کتاب، همراه با پيامبر هشدار دهنده، تربيت و رحمت است.
«رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ»
7- به سراغ افراد يا قوانين ديگر نرويم که آگاه و داناى واقعى و دائمى فقط اوست و نزول کتاب و ارسال پيامبران و مقدّرات شب قدر، همه بر اساس علم او به نياز ماست. «إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»
«1». انبياء، 107.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 490