1- هستى تحت يک ربوبيّت و مديريّت است. رَبِّکَ ... رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما
2- قرآن را ساده نگيريم که فرستنده آن پروردگار آسمانها و زمين و همهى پديدههاست. إِنَّا أَنْزَلْناهُ ... رَبِّ السَّماواتِ ...
3- کسى مىتواند نظام را به خوبى اداره کند که علم کامل به حقايق داشته باشد.
«إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»
4- دقّت در آفرينش و اداره و هدايت و تکامل هستى زمينه پيدا کردن يقين مىشود. رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ... إِنْ کُنْتُمْ مُوقِنِينَ