پیام‌های تفسیر نور

1- معبود بايد کسى باشد که قدرت بر ميراندن و زنده کردن داشته باشد. «لا إِلهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَ يُمِيتُ» 2- زنده کردن و ميراندن کار دائمى خدا است. ( «يُحْيِي وَ يُمِيتُ» به صورت فعل مضارع آمده که نشانه‌ى استمرار است.) 3- ربوبيّت خداوند بر هستى، دليل آن است که جز خداوند معبودى نيست. (آرى، او از نظر جغرافيا، آسمان‌ها و زمين را تحت ربوبيّت خود دارد. «رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما» و از نظر تاريخ، شما و نياکانتان را تحت ربوبيّت‌ جلد 8 - صفحه 491 قرار داده است. «رَبُّکُمْ وَ رَبُّ آبائِکُمُ الْأَوَّلِينَ») 4- جامعه بشرى در حال رشد است. «رَبُّکُمْ وَ رَبُّ آبائِکُمُ الْأَوَّلِينَ» 5- مرگ و حيات، در جهت رشد و تکامل است. (جمله‌ى‌ «يُحْيِي وَ يُمِيتُ» ميان دو کلمه‌ى «ربّ» قرار گرفته است) 6- شرک نياکان نيز محکوم است، زيرا خداوند پروردگار نياکان شما نيز هست. «رَبُّ آبائِکُمُ الْأَوَّلِينَ»