تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ کَرِيمٌ «17»
بعد از آن به جهت تسليه خاطر مبارک پيغمبر از تکذيب و عناد قوم قضيه فرعون را فرمايد:
وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ: و هر آينه بتحقيق امتحان و آزمايش نموديم پيش از اين، قَوْمَ فِرْعَوْنَ: قوم فرعون را که قبطيان بودند به امهال و توسعه ارزاق، و ايشان کفران نعمت نموده، بنى اسرائيل را به بندگى و کارهاى سخت وادار کردند.
وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ کَرِيمٌ: و آمد ايشان را پيغمبرى بزرگوار که حضرت موسى عليه السّلام باشد که عظيم الشأن بود نزد خدا به سبب طاعت و عبادت، يا شريف و بزرگوار بود نزد بنى اسرائيل به سبب اخلاق حسنه و افعال مرضيه، و پيغمبر هم بايد بزرگوار باشد از حيث مکرمت و فضيلت. خلاصه حضرت موسى عليه السّلام فرمود:
«1» قحط و غلاء: خشکسالى و گرانى، فرهنگ معين ج 2 ص 2422.
جلد 12 - صفحه 17