تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) کَذلِکَ وَ أَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِينَ «28» کَذلِکَ وَ أَوْرَثْناها: همچنين است امر ما در باره اهل طغيان و عصيان که هلاک کرديم آنها را و ميراث داديم منازل و مساکن آنان را، قَوْماً آخَرِينَ‌: به گروهى ديگر از مردمان که در دين و قرابت و دوستى مغاير ايشان بودند. مراد بنى اسرائيلند که بعد از هلاک قبطيان، ملک و ديار آنها را بى‌تعب و مشقت به ايشان داديم چنانچه ميراث بدون زحمت عايد وارث شود. «1» مجمع البيان (1404 ق. قم) ج 5 ص 64. جلد 12 - صفحه 21 تتمه: روايت شده از عمار ساباطى که حضرت امير المؤمنين عليه السّلام به مدائن، و نزول فرمود در ايوان کسرى، و با او بود دلف، پس نماز خواند بعد فرمود به دلف: برخيز با من. و در خدمت حضرت بود جماعتى از اهل ساباط، پس گردش نمود در منازل کسرى و مى‌فرمود: براى کسرى در اين مکان چنين و چنان بود و دلف مى‌گفت به خدا قسم چنين است که مى‌فرمائى و با آن جماعت در تمام آن مواضع گردش کرد و دلف مى‌گفت اى سيد من چنان شما به اينجاها مطلعيد که گويا اين چيزها را در اينجا نهاده‌ايد، و در آن وقت که حضرت آثار کسرى و خرابى آن را مشاهده مى‌نمود يکى از اين اشخاص که در خدمت حضرت بود از روى عبرت خواند: جرت الرياح على رسوم ديارهم‌ فکانهم کانوا على ميعاد حضرت فرمود چرا نخواندى: «کَمْ تَرَکُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ. وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ کَرِيمٍ. وَ نَعْمَةٍ کانُوا فِيها فاکِهِينَ. کَذلِکَ وَ أَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِينَ ...» بعد از آن فرمود: ان هؤلاء کانوا وارثين فاصبحوا موروثين لم يشکروا النعمة فسلبوا دنيا هم بالمعصية اياکم و کفر النعم لا تحل بکم النقم. بدرستى که اين جماعت بودند وارث، پس گرديدند موروث، شکر نکردند نعمت را، پس سلب شد دنياى آنها به سبب معصيت؛ بر شما باد بپرهيز از کفران نعمت تا وارد نشود شما را نقمت و عذاب‌ «1».