نکته‌های تفسیر نور

در اينکه قوم‌ «تُبَّعٍ» چه کسانى هستند نظرهاى مختلفى است از جمله: الف) پادشاهان يمن که چون مردم تابع آنان بودند به نام تُبّع خوانده شدند. ب) پادشاهانى که يکى پس از ديگرى روى کار آمدند. (يعنى يکى تابع ديگرى بود) ج) تبع نام شخصى است که خودش خوب بود ولى پيروانش بد بودند. در قرآن عواملى سبب هلاکت و گرفتارى به قهر الهى شمرده شده است از جمله: فسق، مکر، کفر، تکذيب، ظلم، استکبار، طغيان و گناه. چنانکه مى‌فرمايد: «فَأُهْلِکُوا بِالطَّاغِيَةِ» «1» به خاطر طغيان نابود شدند، و يا «فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ» «2»* به خاطر گناهانشان آنان را گرفتار کرديم. براى افراد لجوج، معجزه آوردن بى اثر است، کسى که با قاطعيّت مى‌گويد: پس از مرگ خبرى نيست و اين گونه پيش داورى دارد و با لحن‌ «إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ» سخن مى‌گويد لجوج است.