«لعب» به کار بى‌هدف، بى‌برنامه وبى‌نتيجه مى‌گويند، درست مثل بازى‌هاى کودکانه.
اين دو آيه به منزله‌ى مقدّمه‌اى براى آيات بعد در مورد قيامت است، گويا اشاره به اين دارد که اگر قيامت نباشد، آفرينش بى هدف است، زيرا هستى براى بشر آفريده شد و اگر بشر با مرگ پوچ شود، هستى نيز پوچ و بيهوده، لذا مى‌فرمايد: ما آسمان‌ها و زمين را بى هدف نيافريديم، بلکه هدفى بر حقّ داشتيم.