1- نعمتِ بيان و نرمى آن از خداست. «يَسَّرْناهُ بِلِسانِکَ»
2- هدف از نزول قرآن تذکّر مردم است. يَسَّرْناهُ ... لَعَلَّهُمْ يَتَذَکَّرُونَ
3- معارف قرآن مطابق فطرت است. (انسان از درون حقايقى را درک مى‌کند، ولى به خاطر عواملى فراموش مى‌کند که در اين صورت به تذکّر نياز دارد.)
«يَتَذَکَّرُونَ»
4- خداوند با فرستادن قرآن به مردم اتمام حجّت کرده است، اگر نپذيرند منتظر قهر خدا باشند. «فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ»
5- دوستان خود را دلگرم و دشمنان را تهديد کنيد. «فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ»
«والحمدللّه ربّ العالمين»
«1». مريم، 97.
«2». انشراح، 3.
«3». اسراء، 29.
«4». حجر، 72.
«5». اسراء 29.
«6». فرقان، 32.
«7». انشراح، 1.
جلد 8 - صفحه 511
سوره جاثيه
اين سوره در مکّه نازل شده و سى و هفت آيه دارد.
نام اين سوره به مناسبت آيه 28 آن انتخاب گرديده و جاثيه به حالتِ کسى گويند که به زانو در آمده باشد.
در اولين آيه و آخرين آيه اين سوره، خداوند با دو صفت عزيز و حکيم توصيف شده است.
اغلب مطالب اين سوره درباره‌ى عظمت قرآن، دلايل توحيد، پاسخ به مادّيون، سرگذشت بعضى از اقوام پيشين، هشدار به گمراهان، دعوت به عفو وگذشت و اشاراتى نسبت به صحنه‌هاى قيامت است.
جلد 8 - صفحه 512
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان