1- تمام حالات پيامبر، مورد توجه و عنايت خاص خداوند است. «يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ»
2- شرط نجات مردم آن است که رهبران دينى حرکت کنند و انزوا و استراحت را
«1». کافى، ج 6، ص 455.
«2». تفسير نورالثقلين.
«3». امام خمينى (ره) چون به اللّه اکبر اعتقاد داشت، مىگفت: آمريکا هيچ غلطى نمىتواند بکند.
جلد 10 - صفحه 282
کنار بگذارند. «قُمْ فَأَنْذِرْ»
3- با اينکه انبيا هم بشارت مىدهند و هم انذار، ولى براى غفلت زدايى و بيدار کردن مردم، هشدار لازم است نه بشارت. «فَأَنْذِرْ»
4- انسان در معرض انواع خطرها قرار دارد و کار انبيا هشدار به بشر در مورد انواع خطرهاى دنيوى و اخروى است. «فَأَنْذِرْ»
5- براى انجام مأموريّت هاى الهى، با تمام وجود به پا خيزيد. «قُمْ فَأَنْذِرْ»
6- قيام انبيا برگرفته از فرمان وحى است نه بر اثر رياستطلبى، برترىجويى و هواى نفس. «قُمْ فَأَنْذِرْ»
7- خداوند را، هم در دل و جان بزرگ بدانيد و هم با زبان بزرگ بداريد. «رَبَّکَ فَکَبِّرْ»
8- کسى که خدا را بزرگ دانست، دشمن و حيلهها و نيشها و آزارهاى او را کوچک مىبيند. «وَ رَبَّکَ فَکَبِّرْ»
9- بزرگى، مخصوص خداوند است نه ديگران. (کلمه «رَبَّکَ» قبل از «فَکَبِّرْ» آمده است و حصر را مىرساند.)
10- شرط نفوذ کلام رهبر آسمانى آن است که دامنش از هرگونه آلودگى پاک باشد. «وَ ثِيابَکَ فَطَهِّرْ»
11- نظافت و پاکى، در کنار توحيد و تکبير، نشانه توجه دين به پاکيزگى است.
«وَ رَبَّکَ فَکَبِّرْ وَ ثِيابَکَ فَطَهِّرْ»
12- نه فقط پاکى بدن، بلکه نظافت و پاکيزگى لباس نيز مورد توجه اسلام است.
«وَ ثِيابَکَ فَطَهِّرْ»
13- رهبر جامعه اسلامى بايد از هر نوع پليدى دورى کند تا بتواند الگو و اسوهاى براى همه باشد. «وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ»
14- خودسازى مقدم بر جامعه سازى است. کسى که مىخواهد جامعه را از آلودگى پاک کند، بايد خودش از هر آلودگى پاک باشد. «وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ»
جلد 10 - صفحه 283
15- نه با عبادت و انفاق بر خداوند منت بگذار و اعمال خود را بسيار شمار، و نه بر خلق خدا منّت گذار. «وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَکْثِرُ»
16- منّت گذاشتن و چشم داشتن در انفاقها و عطايا، از مصاديق پليدى روح است. «وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَکْثِرُ»
17- دورى گزيدن از منّت و زياده شمارى، يکى از شرايط موفقيّت رهبران و مبلّغان است. قُمْ فَأَنْذِرْ ... وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَکْثِرُ
18- رهبر دينى نبايد از مردم توقّعى داشته باشد. «وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَکْثِرُ»
19- پايدارى و صبرى ارزش دارد که براى خدا باشد وگرنه يکدندگى و لجاجت است. «وَ لِرَبِّکَ فَاصْبِرْ»
20- پشتکار وسيله رشد انسان است. «وَ لِرَبِّکَ فَاصْبِرْ»
21- گرچه در برابر معصيت، مصيبت و اطاعت، صبر لازم است امّا هدايت مردم نياز به صبر ويژه دارد. قُمْ فَأَنْذِرْ ... وَ لِرَبِّکَ فَاصْبِرْ
22- مقاومت رهبر جامعه اسلامى بايد جامع باشد. صبر در برابر تهمتها، آزارها، تکذيبها و صبر و پايدارى در تبليغ و انذار و عبادت. قُمْ ... فَاصْبِرْ
23- دعوت مردم نياز به عزم جدّى دارد. فَأَنْذِرْ ... فَاصْبِرْ