اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الرُّجزَ فَاهجُر «5»
رجز پليدي است و اطلاق بر نجاسات ميشود و بر عذاب مثل: فَلَمّا کَشَفنا عَنهُم‌ُ الرِّجزَ اعراف آيه 135، و بر وسوسه شيطان مثل: وَ يُذهِب‌َ عَنکُم رِجزَ الشَّيطان‌ِ انفال آيه 11. و بر بلاء و آنچه بنظر ميآيد در اينکه آيه شريفه کلمات و توقعات مشرکين که ترک دعوت کند و متعرض آنها نباشد و با آنها موافقت کند خدا ميفرمايد: اجتناب کن. و ممکن است مراد مطلق رجز باشد از نجاسات و وساوس شيطاني و خيالات نفساني و وسوسه مشرکين و کفار و از هر پليدي و کثافات دوري بايد کرد، و بالجمله رجز بضم و بکسر و رجس بيک معني است، و رجز بفتحتين اشعاري است در حروب گفته ميشود و مرتجز اسم فرس حضرت رسالت است.