تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) إِنَّه‌ُ فَکَّرَ وَ قَدَّرَ «18» بدرستي‌ ‌که‌ ‌او‌ فکر کرد و اندازه‌ گرفت‌. إِنَّه‌ُ فَکَّرَ فکر دو قسم‌ ‌است‌: يک‌ قسم‌ فکر ‌در‌ امر تحصيل‌ دنيا ‌که‌ بچه‌ کيفيت‌ بايد تحصيل‌ جاه‌ و مقام‌ و تحصيل‌ مال‌ و منال‌ کرد و ‌در‌ ابطال‌ حق‌ و اثبات‌ باطل‌ مثل‌ ‌اينکه‌ صنايع‌ امروزه‌ ‌از‌ طياره‌ و تلفن‌ و تلويزيون‌ و بچه‌ طريق‌ بايد حق‌ ‌را‌ باطل‌ کرد و باطل‌ ‌را‌ بصورت‌ حق‌ جلوه‌ داد ‌که‌ حيله‌ و تزوير و مکر و فکري‌ و شيطنت‌ و طريق‌ وصله‌ بظلم‌ و عصيان‌ مثل‌ دار الندوة چه‌ مشرکين‌ ‌براي‌ کشتن‌ ‌رسول‌ اللّه‌ و جلوگيري‌ ‌از‌ دعوت‌ ‌او‌ و مثل‌ دار الشوري‌ ‌براي‌ نصب‌ ابي‌ بکر و ابطال‌ خلافت‌ امير المؤمنين‌ ‌ يا ‌ ‌براي‌ نصب‌ عثمان‌ و رد حق‌ ‌علي‌ ‌ يا ‌ معاويه‌ و يزيد و بني‌ اميه‌ و بني‌ عباس‌ ‌در‌ مورد ائمه‌ اطهار، و مثل‌ اهل‌ ضلال‌ امروزه‌ ‌در‌ اضلال‌ عوام‌ و انداختن‌ نظر ‌آنها‌ ‌را‌ ‌از‌ علماء دين‌ و اهانت‌ بآنها و القاء شبهات‌، و مثل‌ ظلمه‌ ‌در‌ کيفيت‌ ظلم‌ و سارقين‌ ‌در‌ کيفيت‌ سرقت‌، و جيب‌ بران‌ ‌در‌ راه‌ جيب‌ بري‌ و اشباه‌ اينها بسيار ‌است‌ و نقشه‌هاي‌ ‌آنها‌ بي‌شمار ‌است‌ ‌که‌ ‌اينکه‌ ‌آيه‌ ‌در‌ ‌اينکه‌ مورد ‌است‌ و ‌پس‌ ‌از‌ آنکه‌ راه‌ ‌را‌ پيدا کرد. وَ قَدَّرَ فکر ‌خود‌ ‌را‌ عملي‌ کرد ‌که‌ عمده‌ عقوبات‌ قيامت‌ و فساد ‌در‌ عالم‌ ‌در‌ اثر عمل‌ ‌است‌ زيرا مجرد فکر ‌تا‌ بمقام‌ عمل‌ نرسيده‌ چندان‌ عقوبتي‌ ندارد زيرا چه‌ بسيار ‌از‌ دانشمندان‌ و علماء اعلام‌ و صلحا و اتقياء بهتر و بالاتر ميتوانند ‌اينکه‌ حيله‌ها و تزويرها ‌را‌ بکار زنند لکن‌ دين‌ ‌آنها‌ و خوف‌ ‌از‌ عذاب‌ الهي‌ جلوگير ‌آنها‌ ‌است‌ اهل‌ باطل‌ خيال‌ نکنند ‌که‌ اهل‌ حق‌ ‌اينکه‌ حيله‌ و تزويرات‌ ‌آنها‌ ‌را‌ نميدانند ميدانند و نميکنند چنانچه‌ ائمه‌ اطهار هزار برابر خلفاء سه‌گانه‌ و بني‌ اميه‌ و بني‌ عباس‌ ميدانستند و ميتوانستند لکن‌ مقام‌ عصمت‌ و طهارت‌ جلوگير ‌بود‌ و هکذا انبياء نسبت‌ بکفار و مشرکين‌ و اهل‌ حق‌ نسبت‌ باهل‌ باطل‌. قسم‌ دوم‌‌-‌ فکر ‌در‌ معرفت‌ الهي‌ و شناسايي‌ حق‌ و ‌در‌ تحصيل‌ آخرت‌ و معرفت‌ ‌به‌ شئونات‌ انبياء و ائمه‌ اطهار و طريق‌ احقاق‌ حق‌ و ابطال‌ باطل‌، و ‌در‌ احوال‌ انبياء سلف‌ و امم‌ سالفه‌ و ‌در‌ عواقب‌ امور ‌که‌ بسيار ممدوح‌ ‌است‌ و ‌در‌ آيات‌ بسيار تأکيد ‌شده‌ و ‌در‌ اخبار جلد 17 - صفحه 275 چه‌ اندازه‌ سفارش‌ ‌شده‌ ‌که‌ فرموده‌ باشند؟ (تفکر ساعة خير ‌من‌ عبادة سنة) ‌ يا ‌ (ستين‌ سنة) و ‌اينکه‌ فکر ‌هم‌ مشروط ‌است‌ ‌که‌ تأثير ‌در‌ قلب‌ بگذارد و پيرامون‌ معاصي‌ نرود و تحصيل‌ سعادت‌ کند و ‌در‌ امر دين‌ سستي‌ نکند و ‌خود‌ ‌را‌ مشغول‌ باين‌ چهار روزه‌ دنيا نکند و عمر عزيز ‌خود‌ ‌را‌ بلهو و لعب‌ و بيهوده‌ و بي‌ فايده‌ صرف‌ نکند ‌که‌ ‌هر‌ ساعتش‌ چه‌ اندازه‌ ميتواند تحصيل‌ آخرت‌ کند و فرداي‌ قيامت‌ موجب‌ حسرت‌ و ندامت‌ ‌او‌ نشود مثل‌ شهداء بدر و حنين‌ و احزاب‌ و احد و اصحاب‌ خاص‌ امير المؤمنين‌ و ابي‌ ‌عبد‌ اللّه‌ و ساير ائمه‌ هدي‌ و بسياري‌ ‌از‌ علماء اعلام‌ مثل‌ کليني‌ و ‌إبن‌ بابويه‌ و صدوق‌ و طوسي‌ و نصير الدين‌ و مجلسي‌ و قاضي‌ نور اللّه‌ و امثال‌ اينها ‌که‌ تمام‌ عمر ‌خود‌ ‌را‌ صرف‌ دين‌ کردند شکر اللّه‌ سعيهم‌ و جعلنا اللّه‌ ‌من‌ زمرتهم‌ بحق‌ ‌محمّد‌ و آله‌.

آیات این صفحه