اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
سَأُرهِقُهُ صَعُوداً «17»
زود باشد که او گرفتار شود ببالا رفتن.
سَأُرهِقُهُ رهق گرفتاري و عذابي است که از قوت و قدرت انسان خارج است.
صَعُوداً بالا رفتن است. در خبر است: کوهي است در وسط جهنم بسيار مرتفع از آتش ملائکه عذاب يک قسمت با زنجيرهاي آتشي او را ميکشند ببالا رفتن اينکه کوه و يک قسمت با عمودهاي آتشي از عقب او او را ميرانند تا قله آن کوه سپس از بالاي کوه او را پرتاب ميکنند بپايين کوه و اينکه عمل ادامه دارد و صعود اسم آن کوه است و عمل بسيار شاق است.
اقول: مثوبات بهشت و عقوبات جهنم هر کدام بمناسبت عملي است که در دنيا بجا آورده مشابه او در آخرت باو مينمايند، و اينکه عقوبت در جهنم که ميفرمايد:
سَأُرهِقُهُ صَعُوداً مشابه عمل دنيوي او خاص اشخاصي است که در دنيا با هزار مشقت در تحصيل مال و جاه و مقام و ارتفاع درجه هستند هواي نفس زنجير است که او را ميکشند و وادار ميکند برفتن بالا و شيطان از عقب او با عمود و هزار گونه زحمت ميراند او را ببالا تا بحدي که هواي نفس و شيطان او را بردند يک مرتبه اجل ميرسد و او را پرتاب ميکند باسفل السافلين از جاه و مقام و رتبه و مال بکلي ميافتد که گفتند: (توقع زوالا اذا قيل تم) فقط براي او حسرت و ندامت و عذاب باقي ميماند.
274