1- حقيقت دوزخ، به جز از راه وحى، قابل درک نيست. «وَ ما أَدْراکَ ما سَقَرُ»
2- آتش دوزخ، هم فراگير است: «لا تُبْقِي»، هم خاموش نشدنى است. «لا تَذَرُ»
3- معاد جسمانى است. «لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ»
4- کيفر کسى که وحى الهى را دگرگون جلوه دهد و در سيماى سحر به مردم معرّفى کند، دگرگون شدن پوست بدنش با آتش دوزخ است. «لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ»
5- وقتى يک فرشته مىتواند جان همه مردم را بگيرد و وقتى دو فرشته مىتوانند شهر لوط را زير و رو و همه اهل آن را هلاک کنند، نوزده فرشته مىتوانند مسئول عذاب همه مجرمان باشند. «عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ»