1- مأموران دوزخ، فرشتگان هستند. «ما جَعَلْنا أَصْحابَ النَّارِ إِلَّا مَلائِکَةً»
2- کسى مىتواند مجرى قوانين و دستورات الهى باشد که خودش آلوده نباشد و به آنچه ديگران از آن نهى شدهاند، مبتلا نباشد. «وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النَّارِ إِلَّا مَلائِکَةً»
3- ذکر تعداد نگهبانان دوزخ، براى آزمايش کفّار است. «إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ کَفَرُوا»
4- در ميان اهل کتاب نيز افراد با انصافى وجود دارند که با ديدن حقانيّت اسلام، ايمان مىآورند. لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ ...
5- قرآن از سخن بيماردلان بهانه گير در آينده خبر مىدهد. وَ لِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ...
6- گمراه کردن خداوند ابتدايى نيست، بلکه کيفر کافران است. (مانند دزدى که وارد خانه شده و شما درب را به روى او مىبنديد. در اينجا زندانى کردن سارق، جنبه کيفرى دارد.) «يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ»
7- کفّار و منافقان در دشمنى با اسلام و مسلمانان هماهنگ هستند. «وَ لِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْکافِرُونَ»
8- گاهى يک مطلب ساده، افرادى را هدايت و گروهى را گمراه مىکند. «ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلًا کَذلِکَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ»