تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ «48» فَما لَهُمْ عَنِ التَّذْکِرَةِ مُعْرِضِينَ «49» کَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ «50» فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ «51» بَلْ يُرِيدُ کُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتى صُحُفاً مُنَشَّرَةً «52» کَلَّا بَلْ لا يَخافُونَ الْآخِرَةَ «53» کَلَّا إِنَّهُ تَذْکِرَةٌ «54» فَمَنْ شاءَ ذَکَرَهُ «55»
پس شفاعت شافعان سودشان ندهد. چه شده آنان را که از تذکّر (قرآن) روى گردانند؟ گويا آنان گورخرانى هستند که از شير مىگريزند. بلکه هريک از آنان توقّع دارد که نامه هايى سرگشاده (از سوى خدا) به او داده شود. چنين نيست، بلکه آنان از آخرت نمىترسند. چنين نيست، همانا آن (قرآن) تذکّرى ارزشمند است. پس هرکس خواست، با آن تذکّر يابد.