سوره مدثر(المدثر)، آیه ۵۵ · جزء ۲۹ · صفحه ۵۷۷
معنی کلمات و عبارات
«ذَکَرَهُ»: یادش میکند. میخواندش. بدان عمل میکند.
نزول
سال ۲ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱ - توانایى همه انسان ها، در بهره بردن از درس ها و پندهاى قرآن «إنّه تذکرة . فمن شاء ذکره»
خداوند، به طور کلى و عام فرمود: هر کس خواست از قرآن پند گیرد و متذکر شود. از این مى توان استفاده کرد که همه انسان ها، توانایى چنین کارى را دارند و مى توانند از قرآن پند گیرند و درس بیاموزند.
۲ - انسان، موجودى مختار و با اراده، در عقیده، اندیشه و رفتار «فمن شاء ذکره»
۳ - قرآن، مقتضى پندآموزى و بیدارگرى و اراده انسان، شرط تأثیرگذارى آن کتاب است. «إنّه تذکرة . فمن شاء ذکره»
برداشت یاد شده، با توجّه به این نکته است که خداوند قرآن را مایه پندگیرى و بیدارگرى معرفى کرده و سپس اراده انسان ها نسبت به پذیرش آن را مطرح ساخته است. این نکته مى رساند که اراده و تصمیم انسان ها، در تأثیرگذارى قرآن مؤثر است و چنانچه انسان ها آن را نپذیرند، این خاصیت قرآن در حد اقتضا باقى مى ماند و نمى تواند خود به خود تأثیر داشته باشد.
تفسیر (۸)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
آزادی تفکرشرایط تأثیر قرآنعبرت آموزی از قرآنقدرت انسان هااستفاده از قرآنآزادی عقیدهآثار ارادهاختیار انسان
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۲)
- اختیار و توانایی انسان بر پندگیری از قران+۳ آیه
- اهل التّقویبودن خداوند، مقتضی دعوت الهی به اندرزهای قرانی+۲ آیه
- تربیت و رهنمون ساختن انسانها به خدا به وسیله تذکار، و یاداوری از روشهای تربیتی قران+۹ آیه
- برخورداری همه انسانها، از حق ازادی عقیده+۶ آیه
- اختیار و توانایی انسان، بر عبرت اموزی از قران+۳ آیه
- هدایت پیامبران و کتب اسمانی، عامل یاداوری و بیداری فطرت انسانها+۶ آیه
- هماهنگی معارف و تعالیم قران، با فطرت انسانها+۶ آیه
- قران، کتاب تذکره و یاداوری+۷ آیه
- تعالیم و معارف قران، زمینه ای برای تذکر و عبرت+۶ آیه
- تاثیر پذیری از مواعظ قران، مشروط به اراده و خواست انسانها+۵ آیه
- انسانها مختار در قبول یا ردّ موعظه+۵ آیه
- اختیار انسانها در قبول موعظه، منوط به مشیت خداوند+۲ آیه