تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قِيلاً «6» إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ‌: بدرستى که ساعتى که ناشى است در شب، يا عبادتى که حادث شود در آن، هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً: آن سخت‌تر است از روى ثبات قدم و زحمت از عبادت روز، چه ترک خواب و راحت، بر نفس به غايت شاق است. يا از روى موافقت دل به لسان، چه دلها در روز به تصرف در باب معيشت مشغولند، و در شب از مشاغل فارغ متوجه عبادت مى‌توان شد با خضوع و خشوع. وَ أَقْوَمُ قِيلًا: و درست‌تر و ثابت‌تر از روى مقال، يعنى خواندن قرآن در آن اصوات باشد، زيرا در آن ساعت، دل فارغ و زبان با دل موافق، و حواس از شنيدن اصوات ساکن، پس به زبان مى‌خواند و به دل تفکر مى‌کند. از حضرت صادق عليه السّلام فرمود: ناشئه بر خواستن بنده است از فراش خود که قصد نداشته‌ جلد 13 - صفحه 361 باشد، مگر طاعت خدا. «1»