اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ لَک‌َ فِي النَّهارِ سَبحاً طَوِيلاً «7»
خداوند ميفرمايد، وَ جَعَلنا نَومَکُم سُباتاً وَ جَعَلنَا اللَّيل‌َ لِباساً وَ جَعَلنَا النَّهارَ مَعاشاً نبأ آيه 9 الي 11، و ميفرمايد: وَ هُوَ الَّذِي جَعَل‌َ لَکُم‌ُ اللَّيل‌َ لِباساً وَ النَّوم‌َ سُباتاً وَ جَعَل‌َ النَّهارَ نُشُوراً فرقان آيه 49، و ميفرمايد: هُوَ الَّذِي جَعَل‌َ لَکُم‌ُ اللَّيل‌َ لِتَسکُنُوا فِيه‌ِ
جلد 17 - صفحه 250
وَ النَّهارَ مُبصِراً يونس آيه 67، و نيز ميفرمايد: أَ لَم يَرَوا أَنّا جَعَلنَا اللَّيل‌َ لِيَسکُنُوا فِيه‌ِ وَ النَّهارَ مُبصِراً نمل آيه 88، و ميفرمايد: اللّه‌ُ الَّذِي جَعَل‌َ لَکُم‌ُ اللَّيل‌َ لِتَسکُنُوا فِيه‌ِ وَ النَّهارَ مُبصِراً مؤمن آيه 63. و غير اينها از آيات و بالجمله روز را خدا براي معاشرت و کسب و تجارت و تحصيل امر معاش و ملاقات يکديگر و اصلاح امور و امثال اينها قرار داده اولا مجال عبادت در آن کم است و ثانيا خالي از رياء و سمعه نيست و ثالثا آن توجهي که در شب دارد روز نيست رابعا ستر در عبادت افضل از افشاء است حتي معصيت تنهايي عقوبتش کمتر است از اشاعه فحشاء حتي بقول شاعر:
گناه کردن پنهان به از عبادت فاش.
لذا ميفرمايد:
إِن‌َّ لَک‌َ فِي النَّهارِ سَبحاً طَوِيلًا که گفتند: سبح تصرف در تحصيل معاش و مهام امور است انسان فراغت ندارد لکن در شب بالاخص وقت سحر فراغت بيشتر دارد که ميفرمايد:
(يصلي بالليل و النّاس نيام.