تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْکِهِ أَنْ يَأْتِيَکُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَکِينَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَکَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِکَةُ إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (248)
تفسير اثنا عشرى، ج1، ص: 441
چون بنى اسرائيل کلام اشموئيل را شنيدند، ثانيا گفتند: ما را بر اصطفاى طالوت علامتى بايد تا مطيع او شويم؛ حق تعالى علامت را بيان فرمود:
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ: و گفت پيغمبر ايشان، إِنَّ آيَةَ مُلْکِهِ: بدرستى که نشانه و علامت پادشاهى طالوت، أَنْ يَأْتِيَکُمُ التَّابُوتُ: آنست که بيايد شما را تابوت.
على بن ابراهيم قمى رضوان اللّه عليه در ذيل حديث سابق از حضرت باقر عليه السلام فرمايد: تابوتى بود که نازل فرمود خدا براى حضرت موسى عليه السلام، و مادرش او را در آن گذارده به دريا انداخت و بنى اسرائيل به آن تبرک مى‌جستند. نزديک وفات، حضرت الواح و زره خود و آنچه از آيات نبوت نزد او بود در آن گذارده نزد وصى خود يوشع عليه السلام به امانت سپرد. و در ميان ايشان بود تا آنکه استخفاف نمودند به مرتبه‌اى که بازيچه اطفال واقع شد. بنى اسرائيل تا مادامى که تابوت ميان آنها بود به عزت و شرافت زندگى مى‌کردند و چون افعال ناشايسته از آنها صادر و استخفاف به تابوت نمودند، خداى تعالى آن را مرتفع فرمود. «1» در قضيه درخواست علامت براى طالوت نازل فرمود: فِيهِ سَکِينَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ: در آن تابوت است سکونت و امن و اطمينان و آرامشى است از جانب پروردگار. وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَکَ: و در آن تابوت است باقيمانده از آنچه گذاشته‌اند آن را، آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ: آل موسى و آل هارون. ذکر آن جهت تفخيم و تعظيم شأن حضرت موسى و هارون عليهما السلام است، و مراد نفس حضرت موسى و هارون مى‌باشد. يا مراد انبياى بنى اسرائيل هستند، زيرا آنها عمّ حضرت موسى عليه السلام بودند، و آنچه از ايشان در تابوت مانده بود: نعلين، عصا، لباس موسى عليه السلام و عمامه هارون، پاره ترنجبين که در تيه نازل شد، ريزه‌هاى الواح. تَحْمِلُهُ الْمَلائِکَةُ:
«1» تفسير على بن ابراهيم قمى، صفحه 81.
تفسير اثنا عشرى، ج1، ص: 442
برمى‌دارند آن تابوت را ملائکه و نزد شما مى‌آورند. إِنَّ فِي ذلِکَ لَآيَةً لَکُمْ: بدرستى که در رسيدن تابوت به شما هر آينه حجتى و علامتى است شما را بر صدق گفتار پيغمبرتان در پادشاهى طالوت. إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ:
اگر هستيد ايمان آورندگان به خدا و پيغمبر و قيامت.