تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَکِيلاً «9»
«1» منهج الصادقين، جلد 10، صفحه 48.
جلد 13 - صفحه 362
رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ: پروردگار تو، خداوند مشرق و مغرب است. مراد آنکه او آفريدگار عالم است، چه آن ميان مشرق و مغرب است. يا مراد، اول روز و آخر آن. لا إِلهَ إِلَّا هُوَ: نيست هيچ معبودى سزاوار عبادت مگر او، يا سوگند به پروردگار مشرق و مغرب، که نيست خدائى سزاوار پرستش و ستايش مگر ذات يگانه او، فَاتَّخِذْهُ وَکِيلًا: پس فراگير او را کارساز، يعنى مهمات را به او واگذار؛ چه الوهيت، مقتضى توکيل امور است به او.