تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ اصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِيلاً «10» وَ اصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ‌: و صبر کن بر آنچه مى‌گويند کفار و مکذبين از سخنان ناشايسته به تو و عدم اقرار به توحيد و وقوع قيامت، وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِيلًا: و دورى کن از ايشان دورى نيکوئى، يعنى در ظاهر مدارا با آنها و در باطن دورى از ايشان، و نصيحت را از ايشان باز مگير. از أبو ذر رحمه اللّه مروى است که: در اول اسلام به طريق تلطف در روى مشرکان نظر مى‌کرديم، لکن قلوب ما از خشم و غضب آنها مملو بود. منتظر بوديم کى به قتال مأمور شويم، چون آيه سيف نازل شد، حکم اين آيه منسوخ گرديد.