تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ أَنَّهُ کانَ يَقُولُ سَفِيهُنا عَلَى اللَّهِ شَطَطاً «4» وَ أَنَّهُ کانَ يَقُولُ سَفِيهُنا: و بدرستى که ما گمان کرديم، عَلَى اللَّهِ شَطَطاً: بر خداى تعالى سخن دور و متجاوز از حد، که آن نسبت صاحبه و ولد است، به او.