اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَهدِي إِلَي الرُّشدِ فَآمَنّا بِه‌ِ وَ لَن نُشرِک‌َ بِرَبِّنا أَحَداً «2»
بعد جهت تعجب خود را بر ساير طوائف بيان ميکنند که اينکه قرآن هدايت
جلد 17 - صفحه 223
ميکند بندگان را بسوي رشد و سعادت و رستگاري پس ما ايمان آورديم باين قرآن و هرگز شرک نميآوريم بپروردگار خود احدي را چنانچه ميفرمايد: إِن‌َّ هذَا القُرآن‌َ يَهدِي لِلَّتِي هِي‌َ أَقوَم‌ُ اسراء آيه 9، و تعبير بأقوم دليل بر اينکه است که أقوم از اينکه نيست بلکه مثل و مشابه اينکه هم نيست.
يَهدِي إِلَي الرُّشدِ ارشاد باطاعت خدا و رسول و متابعت عقل و تکميل اخلاق حميده و افعال حسنه و راهنمايي بسعادت و رستگاري که صراط مستقيم است و خردلي انحراف و اعوجاج ندارد، بسيار تعجب است از کساني که معتقد باين قرآن هستند و از جانب خدا ميدانند ولي بسياري از دستورات آن را بر خلاف صلاح ميدانند مثل باب حدود تا کنون کدام شارب الخمر را هشتاد تازيانه زدند بلکه مغازه‌هاي شراب فروشي آزادانه شراب ميفروشند، کدام زانيه و زاني را صد تازيانه يا رجم يا قتل از کدام قتل خطا اتخاذ ديه کردند معاملات ربوي رسميت تمام پيدا کرده کدام اهل بدعت يا مرتد را کشتند، آيا بدستور حجاب و نماز و زکاة رفتار کردند، امروز مصداق همان آيه شريفه هستند: وَ قال‌َ الرَّسُول‌ُ يا رَب‌ِّ إِن‌َّ قَومِي اتَّخَذُوا هذَا القُرآن‌َ مَهجُوراً فرقان آيه 32.
فَآمَنّا بِه‌ِ پس ما ايمان آورديم باين قرآن، ايمان بقرآن آن است که از باء بسمله تا سين و النّاس کلام حق است و از ميان دو لب مبارک پيغمبر (ص) خارج شده و چيزي بر او زياد نشده و از او کم نشده و تغييري در الفاظ داده نشده اگر چنين است پس اختلاف قراء سبعه يا عشره چه معني دارد قائلين بتحريف چه ميگويند بلي ترتيب نزول مسلما باين نحو نبوده.
وَ لَن نُشرِک‌َ بِرَبِّنا أَحَداً شرک بپروردگار اقسامي دارد شرک ذاتي منسوب بابن کمونه که:
(هويتان بتمام الذات قد || خالفنا بابن کمونة استند)
شرک صفاتي منسوب بعامه که قائل بصفات زائد شدند، شرک ترکيبي که مجسمه گفتند که ذي اجزاء دانستند، شرک افعالي که امر خلق و رزق و ساير افعال
جلد 17 - صفحه 224
الهي را نسبت بغير خدا دادند، شرک عبادتي که غير او را پرستش کردند، شرک نظري که در امور نظر و توجه آنها بغير خدا است يا بمال و اولاد و قبيله و عشيره و اتباع و رؤساء است يا بکوکب و خورشيد و ماه که در تقاويم ثبت شده يا بقوه و قدرت خود يا بطبيعت و روزگار و امثال اينها يا به پيشامد و خوشبختي و بدبختي.