اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَنّا ظَنَنّا أَن لَن تَقُول‌َ الإِنس‌ُ وَ الجِن‌ُّ عَلَي اللّه‌ِ کَذِباً «5»
جلد 17 - صفحه 227
و بدرستي که ما همچو گمان ميکرديم که اينکه مزخرفات که نسبت بخدا ميدادند جن و انس صدق است و باور نميکرديم که دروغ باشد لذا متابعت آنها را ميکرديم و حال که استماع قرآن کرديم فهميديم که تمام آنها باطل و دروغ است، از اينکه آيه شريفه استفاده ميشود که همين نحو که مقاله کفار و مشرکين بود که ميگفتند: إِنّا وَجَدنا آباءَنا عَلي أُمَّةٍ وَ إِنّا عَلي آثارِهِم مُهتَدُون‌َ زخرف آيه 21، و ميگفتند: إِنّا وَجَدنا آباءَنا عَلي أُمَّةٍ وَ إِنّا عَلي آثارِهِم مُقتَدُون‌َ زخرف آيه 22. در طوائف جن هم بوده و حال آنکه در باب اصول عقايد بايد متابعت دليل و برهان قطعي کرد آنهم بحد يقين و ظن کافي نيست که ميفرمايد: وَ ما لَهُم بِذلِک‌َ مِن عِلم‌ٍ إِن هُم إِلّا يَظُنُّون‌َ جاثيه آيه 23.
مسأله: تقليد در فروع دين بدليل قطعي و نصوص اخبار ثابت شده آنهم در غير ضروريات و اجماعيات و قطعيات آنهم مخير بين تقليد و احتياط است آنهم بر غير مجتهد